15.4.05

O cantante da triste figura


Poeta que supera a análise xeracional, artista sen ego, desprovisto de vaidade e carente de impostura intelectual. Penso que Antonio Vega é un dos poucos creadores que coñezo que fan certo iso de só falar con aquelo que crea: a música. A súa timidez e ausencia de afán protagonista deixando ás súas cancións existir como auténtico centro do feito artístico fan del un exemplo de sinceridade. Musicalmente poderá gustar máis ou menos - a Chica de ayer é so unha mostra máis, demasiado ensalzada, do seu magnífico traballo- pero sigue a súa coherencia e a súa poética. Recomendo vivamente a súa música e ler as súas letras con atención. (É o meu andar discreto e indiscreta é a miña agonía -Palabras-; Abre ben os ollos é hora de aprender: ti es o fecho e ti es a chave tamén - Vapor-). Volve Antonio Vega a pasar ante nós e sabe que o importante non é el senon o que fai.

Esto é cousa de Disque @ 7:32 p. m.