Pacto co demo
Disque é bo ter amigos ata no inferno pero agora si que a temos liada!. Despois de ver noticias como esta xa non sei onde colocarme. Incluso dei en pensar se non sería bo todo isto do canon que preconiza Jaureguizar. Nestes tempos un xa non sabe onde vive a verdade, e nin ela mesma sábeo tampouco. Se estes están contra contra o canon ao mellor é que é cousa boa. Ou poida que non todo o que ven da diestra do pai sexa malo. Admito confusión.
José Luis Veiga Infante pensou máis nos outros que en si mesmo. A súa morte non foi van, ademais de que deu con xenerosidade a vida levado pola preocupación nos outros, ao velo caer a el outros non entraron."José Luis Veiga Infante, fue la cuarta víctima. Su muerte se produjo, según relata un compañero de otra subcontrata, al intentar ayudar a los caídos. Al grito de «hay que echarles una mano» se lanzó dentro del tanque. No llevaba equipo de protección. Cayó fulminado por el gas. El que iba detrás y no entró el primero de milagro, retrocedió, espantado." Non debeu ocorrer. Morreron catro, Veiga Infante incluído. Aínda hai heroes. Aínda hai vítimas.
Catro máis ou catro menos?
Agora que andamos en período preelectoral e que tantas voces xa están a anunciar unha situación depresiva desmobilizadora teño que dicir que en realidade, aínda que desde o meu punto de vista non hai unha proposta política que pague a pena para Galiza é necesario votar. E é necesario por dúas razóns: porque o feito de ter votado dá autoridade moral (aínda que sexa voto en branco) para protestar despois; e porque saia quen saia non vai poder desfacer máis Galiza en catro anos do que xa o fixeron os anteriores nos 16 anos que levan. Quero dicir con isto que, obviando que a Lei d’Hont é unha mal argallada regra que só busca a perpetuación do poder existente e promove o absurdo bipartidismo excluínte das pequenas formacións, calquera das dúas alternativas ao que hai parécenme válidas para darlle o apoio e non penso criticar a ninguén que opte por algunha delas, alomenos nestas eleccións, dentro de catro anos haberá que retomar a cuestión. No mal que se faga de aquí alá non nos vai a vida tanto como xa nos foi no que se leva feito.
